مصلحت برمىگردد . اگر درست تأمل شود چاره‌اى جز اين تسليم و تعبد نيست ، زيرا بشرى كه گرفتار امواج غرايز و شهوات گوناگون است و به ويژه دشمنى سرسخت مانند شيطان در سرراهش مىباشد ، آيا جز اين كه به درگاه حق پناهنده شود و در برابر او تسليم گردد چارهء ديگرى دارد ؟ آرى ، بشر در شرايطى زندگى مىكند كه هر لحظه در خطر هلاكت به سر مىبرد . واقعاً چاره چيست ؟ آيا جز اين كه در همهء احوال به درگاه حق پناهنده شود و او را در سرنوشت خود حاكم و غالب نمايد ، چاره ديگرى دارد ؟ اگر به غير اين راه رود بىترديد به انواع هلاكت و بيچارگى دچار خواهد شد . اسلام راه رهايى را فقط تسليم و تعبد مىداند . انسانى كه در ميان موجودات ديگر از عقل و شعور و اختيار برخوردار است در برابر دستورات آسمانى كه به وسيلهء انبيا عليهم السلام بدون واسطه و يا با واسطهء جانشيان بر حق ابلاغ مىشود تسليم شده و حالت تسليم خود را با تعبد حفظ كند و با جان و دل قانون انبيا را در همهء شئون زندگى خود پذيرا باشد و بداند كه برنامهء انبيا برنامه‌اى است كه از ناحيهء پروردگار متعال به وسيلهء وحى به انبيا رسيده و آنان نيز بدون اندك دخل و تصرفى آن را در اختيار جامعهء بشرى قرار داده‌اند . 3 . ارجمند ساختن دعوت انبيا متن : إعزازاً لدَعوَتِهِ . شرح : غرض نهايى سوم ، ارجمند ساختن دعوتى است كه به وسيلهء